Oh zo wijs..

Met de jaren komt de wijsheid. Vanaf welke leeftijd geldt dat? Ik merk er nog niks van. Of, nou ja, misschien in de kleine dingen.
Het waren wel de eerste Zomerfeesten waarbij ik bijna iedere avond nog in het donker terugliep. Dat is wijsheid, enigszins.
En ik deed mijn best om de pleister op de nog altijd etterende maar steeds kleiner wordende wond te laten zitten zodat de jaap langzaam een schrammetje wordt. Ook dat is wijsheid. Denk ik.
De dag na mijn verjaardag huilde ik bij een film. Verjaardagen maken een soort melancholie los over gemis en vervlogen tijden. Op weg naar de stad kreeg ik de tranen niet droog. Gelukkig had ik nog geen make-up op: wijsheid.
Ik zette mijn telefoon uit om te voorkomen dat ik diep in de nacht iemand zou wakker bellen. Ja, dat is echt wijsheid. Het voorkomen van spijt. Maar dan denk ik ook weer: kun je beter spijt hebben van iets wat je gedaan hebt of van iets dat je hebt nagelaten?