Als ik verkouden ben dan huil ik graag om niets. Ik zoek er echt de televisieprogramma’s op uit. “Wij zijn met verbazing geslagen,” stamelde de mannelijke helft van het echtpaar uit Almelo dat verrast werd met een make over van zijn huis. Hij sloeg een arm om zijn vrouw heen, die hard probeerde een beetje te huilen. Ze was waarschijnlijk niet verkouden.
Als ik verkouden ben, lijk ik ook af en toe een klein kind. Ik huil als ik mijn zin niet krijg. Verschrikkelijk is dat en ik kan er niets aan doen.
Als ik dan verkouden ben, en huil om niets, en er belt dan iemand of er belt iemand aan of ik kom een huisgenoot tegen, en ik dientengevolge moet uitleggen wat er aan de hand is, moet ik vaak lachen. Het zijn die momenten dat ik me realiseer dat het allemaal zo erg nog niet is, ik snuit mijn neus en bedenk me hoe fijn het is om te huilen om niets.
