Ik vroeg me vandaag af of er een woord was voor gapend typen, of typend gapen. Gypen? Tapen? Nee, zei Miss Patty Lane…GA TYPEN!
Dingen uitstellen tot het laatste moment: in de loop der jaren heb ik me op dit gebied ontpopt tot een ware expert. Ik zag het ook zelden als een slechte eigenschap, verhulde het in zinnen als “ik werk nu eenmaal het beste onder druk” of “ja als ik daar nu al aan begin dan blijft het niet hangen”.
Maar vandaag…vandaag…wenste, verlangde ik naar een andere versie van mezelf. Ach maar zoals Fiona zingt in Better Version of Me: home is where my habits have a habitat! Dus ik kan me er maar beter in berusten dat ik zo ben! Uitsteller extraordinaire! En de gevolgen ervan maar heb te slikken.
Ik ga maar weer aan de slag.
