Gistermiddag in de rij bij de hippe yuppen AH in Nijmegen Oost.
Dame van rond de 40 die zich kleedt als een kind van twaalf met drie-kleuren-montuur, streepjessjaal, en rode schoenen:
“Ik denk niet dat ik de 15 euro haal met deze boodschappen.” En ze zucht. Kijkt wat hulpeloos naar de man achter haar alsof ze in staat zou zijn enkele van zijn boodschappen te betalen om zo toch het bedrag te halen. “Dat wordt dan geen smurf, ben ik bang.” Ze lacht wat, terwijl ze in haar portomonnee rommelt. “Wat jammer zeg. Poeh. Nou ja volgende keer beter.”
De altijd-ietwat-chagerijnig-kijkende cassiere kijkt naar mij en ik zie haar wenkbrauwen iets omhoog trekken. Ik lach terug. Wij begrijpen elkaar. De altijd-ietwat-chagerijnig-kijkende cassiere graait in de bij-iedere-15 euro-een-gratis-smurf-bak en gooit zonder iets te zeggen een smurf op de boodschappen van 12,49 van de dame van rond de 40 die zich kleedt als een kind van twaalf. De smurf maakt een harde landing op de één-persoons-portie biologische yoghurt.
Mijn dag is weer goed.
leuk stukje! en heb jij er nou geen? nou, geeft niet hoor, ik heb wel een paar dubbele!
Smurfen zijn weer helemaal hot he? Blijf het rare beestjes/mensjes/figuurtjes vinden
Oh wat FIJN! Heerlijk.
Ik doe vanavond meteen m’n blauwe pakje aan.
Toch leuk van die kassierster, zo heeft ze iemand gelukkig gemaakt.
Zo’n kassierster kom ik nu eens nooit tegen…