Ach, maar wat was het gezellig! In gras zitten en staan luisteren naar mooie verhaaltjes, sterke staa(l)tjes en fijne plaatjes. Het gras leek gisteravond gewoon net iets groener bij ons dan bij de buren. En hoewel de naam anders deed vermoeden was het heel erg echt, dat gras. Zelf mocht ik een magisch stil publiek en lawaaierige krekels toezingen. Een mooie avond die eindigde, hoe kan het ook anders, met een kampvuur.
Het voelde een beetje zo. In a good way. Oh yeah!
Tot volgend jaar!
Jaja