Sterren kijken. De eerste avond. Koud. Een glaasje kaneellikeur in de ene en een sigaret in de andere hand geklemd. Onhandig in de te grote handschoenen. Een paard hinnikt in de manege naast de weg en wij, wij doen allemaal alsof we heel wat weten van de sterren. Maar dan vragen we ons af wat dat licht is in de verte.
“Is het Borkum misschien?”, opper ik.
“Nee, volgens mij is het Het Noorderlicht, ” zegt de Drummer.
“Ik denk toch Borkum.”
“Nee dat is te ver weg.”
“Oh ja,” zegt Miss Lane, ” alsof het Noorderlicht lekker dichtbij is.”
Weer een jaar voorbij. Tweeduizendnegen werd net als tweeduizendacht ingeluid op Schiermonnikoog. Ik ken weinig plekken in dit land die qua schoonheid ook maar enigszins kunnen tippen aan dat kleine eilandje. Misschien heeft dat ook met het seizoen te maken. De winter op Schier is een echte winter.
Er werd gekaart. Geklaverjast natuurlijk. Want dat hoort op vakantie, is mij vroeger verteld. En er werd gedronken. Kaas gegeten, veel kaas. Gewandeld, gefietst en, met dank aan de eilandbewoners die zo vriendelijk waren op oudjaarsdag hun schaatsen uit te lenen, werd er zelfs geschaatst! Plezier en kramp wisselden elkaar in een rap tempo af.
Met de jaarwisseling staken we trots sterretjes in de lucht en dansten we in de woonkamer van het gehuurde huisje-met-sauna en in de Toxbar waar DJ XXL inmiddels een maatje gekrompen was maar nog steeds de Grease medley feilloos liet overlopen in Paradise by the Dashboardlight.
Het was er allemaal weer: de duinen, het kilometersbrede strand, het bos, de kwelder, de bunker, de begraafplaats met nieme en a-nonieme oorlogslachtoffers, de weilanden, Hotel van der Werff en de vuurtoren.
Terug op de wal schrok ik van de auto’s en het lawaai, en de kou was ineens een stuk onaangenamer geworden. Maar mijn nieuwe jaar is in elk geval weer prima begonnen!
Gelukkig nieuwjaar jullie, hier nog wat kiekjes.
Kwelder
Vanaf de Bunker
Vanaf het terras
Strand
Fjoertoer
Skiepkes
Sterretjes
Schier Posse 2008
Dat wie it wer, foar dit jier!
